Urodziny stada!

Minął kolejny rok (tak, niemal rok od ostatniego posta).
Nie ważne, że stado praktycznie umarło (i zrzucam tu część winy na martwego flasha, a część... cóz, bądźmy szczerzy, mamy swoje życia!)
Nie zmienia to faktu, że poczułem się w obowiązku odezwać.
Żyję (co pewnie wiecie z fb :P).
Wszystkiego najlepszego! :D *nie stać mnie na nic lepszego, prawda. nie będzie obrazków, nie zasłużyliście sobie :P*

Nadszedł czas rozpaczy. Bawmy się!

Nicci | 4 lata | Hybryda | 13.12
Samica | Wolna | Amazonka
Ogień
"Chodząca z cieniem"

~⋆~

Noc bez końca 

wchłania mnie 

opuszczam głowę 

boję się  

Chora dusza 

we mnie tkwi 

jak ją uzdrowić 

powiedz mi 

~⋆ ~

Charakter | Ciekawostki | Relacje

Człowiek

gg: 49908380
new! karta postaci

Horillian Oumo

Obłoki już spadły z nieba do stóp Wielkiego Pana, jedynie białe cielsko nie chciało skłonić się do ziemi. 

-Kim jesteś, że nie składasz mi pokłonów?

-Szaleńcem.

Imię: Horillian

Nazwisko: Oumo

Przydomek: Niebieska, Wariatka, Pani Lodu, Hori

Długa połać ziemi iskrzyła ostatnim gasnącym płomieniem. Na zwęglonych źdźbłach trawy pojawiły się białe łzy, krwiste, choć takie inne. 

-I co teraz, Pani Lodu?

-Teraz przyjdzie mi żyć dalej.

Wiek: Osiem lat

Płeć: Samica

Rasa: Wilk, mieszaniec, demon

Dwunasty miesiąc minął, ale Niebieska nie chciała ruszyć się z domu Pana. Chyba całkiem oszalała.

-Długo tu bawisz, Horillian.

-Ty mnie trzymasz.

Pochodzenie: Pałac Archanioła Gabriela, Lodowe Pastwiska

Hierarchia: Samica podporządkowana

Stanowisko: Szaman

Siedząc wśród innych u stóp Pana, wpatrywała się w jasne witraże okien.

-Niebieska. Lubisz kogoś bardziej ode mnie?

-Nie.

Stan cywilny: Wolna

Charakter: Jak na szaleńca przystało, Hori odpowiada w sposób często niezrozumiały, dociera do niej wiele rzeczy, choć czasem nie wie, jak się wytłumaczyć. Mogłaby być przykładem cierpliwości i spokoju - mało rzeczy ją denerwuje. 

Kontakt: GG - 53279983

W domu Pana były długie korytarze. Niebieska lubiła się po nich przechadzać, gdy noc zawitała w zdobionych ramach. Wielki Pan również kochał noc.
-Pięknie wyglądasz, Horillian.
-To gwiazdy są piękne.

Przemiana: Wysoka, szczupła kobieta, oczy ma czarne i białe włosy lśniące w najdrobniejszym blasku. Nie ubiera sukien czy ubrań XXI wieku. Jej odzienie stanowi szaroniebieski kombinezon, lateksowy, opatrzony paskiem z ciemnych piór i ptasiej czaszki.
Towarzysz: Jedynym jej towarzyszem jest drewniana, niebieska włócznia.
Wygląd: Wadera większa i o wiele dłuższa niż zwykły wilk, biała, jej sierść wygląda jak pokryta diamentami. Ma podłużne uszy, czarne, szalone ślepia, ogon długi. Cierpi jednak na wieczny brak apetytu, przez co stała się chuda.

Krzyczała najgorsze przekleństwa, szarpała włosy, miotała się. 
-Horillian, uspokój się, rozkazuję!
-Nie! Nienienienie!
Archanioł Gabriel pokazał swój gniew, gniew zimny i spokojny. Dał Pani Lodu najgorsze, co można było dać Opiekunowi - wolność. 
Hori od tej pory szaleńczo goni ze swym orężem, zwariowała od wolności.

Niestety się pochorowałam, a miałam narysować Horillian sama, zamiast posługiwać się obrazami Tatchit. Gdy moja sytuacja się poprawi, dam te rysunki. 
Nie mam pojęcia, co ja napisałam, za wszelkie błędy, głupoty i tak dalej przepraszam.

Cicho wszędzie.

Tak, wiem, że stado nie działa prężnie, a raczej już praktycznie nie żyje. Trochę mi przez to żal, jednak może po prostu już z niego wyrośliśmy?

Jednak również wiem, że są tutaj osoby którym ciągle zależy na SZK, bo mają z nim zbyt dużo wspomnień.

Może i jestem pesymistką, przez że stwierdzam, że blog już raczej nie powstanie i nie powróci do niego dawniejsza sława (to nie tylko moje zdanie), jednak wierzę, że chociaż nie zostanie on zapomniany.

Nie mam pojęcia czy ktokolwiek jeszcze tutaj zagląda (chociaż mam nadzieję, że tak, poprzez same sentymenty).

Bądź co bądź, dochodząc do sedna sprawy... 

Jutro, czyli 4 marca 2015 są urodziny stada, miną dokładnie 3 lata odkąd razem z Justi i Nauz stworzyłyśmy SZK. Minęły już 3 lata odkąd znam niektórych z was mordki, ponieważ większość osób pozostało na blogu od początku do końca i zrobiło dla niego wiele. Dziękuję wam. Dziękuję również osobom, które dołączyły później, każdy jakoś przyczynił się do tego, że niegdyś stado żyło własnym życiem, pełne nowych rzeczy i gier.

Myślę, że dla uczczenia tego święta moglibyśmy zrobić przynajmniej jakieś spotkanie na czacie, albo nawet chociaż konferencje na gg/fb. Wiem, że niektóre osoby nie rozmawiały ze sobą dawno (ja również nie mam pojęcia co się z niektórymi dzieje). Nie musielibyśmy grać, jedynie np powspominalibyśmy stare, dobre czasy i porozmawialibyśmy co tam u nas aktualnie słychać. Co o tym sądzicie?

Kocham Was.
Kocham to stado.
Tęsknię.

Ściskam i całuję.
Wasza Alpha,
Sasha.

Victor Tichon Alexeieva [edit 13.01]

Imię: Victor
Drugie imię: Tichon
Nazwisko: Alexeieva
Przezwisko/przydomek: Viciu, Vicia, rogaty łeb. Jak kto woli.
Wiek: ponad 3000 lat
Data urodzenia: 25 grudnia
Płeć: Mężczyzna
Rasa: Demon,  który posiadać może wiele postaci.
Pochodzenie:  Rosja
Hierarchia: Obrońca Alphy i samiec Betha
Stanowiska: Główny wojownik.
Stan cywilny: Bardzo zajęty.

Charakter: Czasami nieco zgorzkniały, zwykle poważny i dostojny... Tak, tak wyglądało to jeszcze do niedawna i choć drastycznie się nie zmienił, to jednak kto go znał, to różnicę tę zauważy. Nie jest już tak odludnym samotnikiem, zżył się z niektórymi członkami stada, co zdecydowanie źle odbija się na nim i jego opanowaniu. Wciąż stara się pozostać rozważny i odpowiedzialny, choć pojawienie się w jego życiu tej małej słabostki, jaką jest miłość, nieraz już zmusiła go do czynów szaleńczych i zdecydowanie zbyt gwałtownych. Bardziej przypomina teraz młodego, narwanego demona, choć wciąż stara się nie dać się sprowokować bez powodu. Ani nadmiernie nie angażować w cokolwiek, co wychodzi mu najsłabiej. Można powiedzieć, że w ciągu ostatnich dwóch lat stał się zdecydowanie mniej stabilny psychicznie i emocjonalnie. Choć znalazł w końcu miłość, nie potrafi być do końca szczęśliwy, gdy wciąż wyniszcza go od środka poczucie winy i rozrywający ból.
Ostatnio obudziła się w nim silna potrzeba ochrony wszystkich bliskich mu osób. Ucząc się na błędach, kolejnych nie pozwoli tak łatwo skrzywdzić. Zapewnienie bezpieczeństwa swojej rodzinie jest teraz jego głównym celem i dla nich mógłby spokojnie zabić lub sam zginąć. Biada temu, kto wejdzie mu w drogę, lub spróbuje skrzywdzić jego kobietę. Jak na złość, spokojny Victor stał się ostatnio też dość groźny.

Basior: (by VandrellXanaphia) Potężnie umięśniony i silny. Za broń stanowią mu ostre pazury i zęby, a także wielkie rogi, zdobiące jego masywny łeb. Żółto-czerwone ślepia świdrują każdego na kogo spojrzy. Umie przeszywać wzrokiem i stwarzać iluzję zaglądania w głąb duszy. Choć do dyspozycji ma tylko jedno oko, drugie zaś pozostaje mgliste i ślepe. Uszkodzone dawno temu w walce, która pozostawiła też po sobie pamiątki w postaci licznych blizn i szram na lewej połowie pyska. W tym największej z nich, przebiegającej właśnie przez ślepe oko. Przez sztywną i szczecinowatą sierść kojarzyć się z może z przerośniętym dzikiem lub niedźwiedziem. Gdy potrząśnie łebskiem na uchu jego (też zresztą lewym i rozerwanym), brzęczy rząd lśniących choć niewielkich, srebrnych kolczyków.

Człowiek: (by Meredyth) Maskuje się jak może, próbując żyć wraz z ludźmi lub chociaż obok nich. Jednak nie jest to łatwe, gdy ma się koło dwóch metrów wzrostu i budowę kulturysty i atlety. Tak jak i w postaci wilczej, lewą połowę jego twarzy pokrywają liczne i mówiąc prawdę te same blizny, które na ludzkiej skórze łatwo można rozpoznać i scharakteryzować jako dawne oparzenia i kilka cięć (co skutecznie ograniczyło zakres ruchów jego mięśni w tym obrębie do niemal minimum; tak więc zły pan Vicio straszy dzieci, swoim uśmiechem, będąc w stanie unieść jedynie prawy kącik wąskich ust). W głównej mierze jednak wygląda jakby ktoś go najzwyczajniej na świecie przypiekł. Widać, że w tak długim życiu stoczył niejedną walkę. Ostatnio nawet doszło mu kilka nowych pamiątek, w tym śliczna, okrągła i wypukła blizna po kuli, która przestrzeliła jego brzuch. Miłość jednak potrafi zranić.
Jasne, nieznacznie kręcone włosy szczęśliwie zachodzą na poszarpane również i w tej postaci, lewe ucho, zakrywając je wraz z częścią blizn. Nie ma kompleksów, bo naprawdę śmieszny byłby wtedy z niego demon, mimo to otwarcie uważa się za straszną paskudę i niemal w ogóle nie spogląda w lustra, nawet gdy ma ku temu okazję. Nie lubi tego gościa z naprzeciwka, ot i co. Nawet pomimo jego błękitnych, całkiem ludzkich oczu. Trudno określić jego wiek, ale wydawać by się mogło, że ma jakieś 36-37 lat. Ostatnio nieco się postarzał, ba! Nawet biały kosmyk nad jego czołem jakby poszerzył się, obejmując kilka dodatkowych włosków.

Jego stary druch, czarny kruk, ostatnio jakby rzadziej pojawia się w jego towarzystwie.

Podsumowanie LO

Mamy 23 sierpnia, ponad miesiąc od zakończenia LO. Najwyższy czas je podsumować. 

Z 19 członków stada obecnych jest 15 osób, z czego 5 jest usprawiedliwionych.

4 osoby, czyli:

Elizabeth

Nel

Noche

Rimmon

Nie podpisało  się, więc zostają usunięci z bloga. Oczywiście w każdej chwili możecie do nas wrócić.

To chyba na tyle, nigdy nie lubiłam spraw organizacyjnych ani pisać tego typu notek.

 Mam cichą nadzieję, że gdy skończą się wakacje i wszyscy powrócą do domów z wyjazdów aktywność nieco wzrośnie, bo z tego co widzę do kolejnego upadku nam niedaleko.

Serdecznie pozdrawiam.

Alpha 2:

Deces

Lista Obecności

Żeby nie było, że Viciu się panoszy, Lista jest robiona z prośby i polecenia Alphy.

Proszę o komentarze pod tym postem do dnia 20 lipca 2014

obecny

nieobecny

usprawiedliwiony

                                    

Kirley
Lana
Lapidus
Lisa
Michael 
Rey Ross 
Seven
Shasta

Elizabeth

Nel

Nicolas

Noche

Rimmon

Apayan
Deces

Rick
Shadoweses

_________________________________________________________
ZAKOŃCZONO

Rey Ross.

♠ Imię: Rey Ross
♠ Nazwisko: Lacotoure
♠ Wiek: Nieznany
♠ Pochodzenie: Nieznane
♠ Rasa: Nieustalona
♠ Charakter: Rey Ross jest spokojnym osobnikiem, zdecydowanie zbyt spokojnym - nie ma sytuacji, w której zdenerwowałby się czy roześmiał głośno. Rozbawienie okazuje ledwie słyszalnym pomrukiem i nikłym uniesieniem któregoś z kącików pyska. Niewiele mówi o sobie, wypytując raczej wszystkich dookoła, zbierając jak najwięcej informacji o otaczających go istotach. Bierze czynny udział w rozmowach, okazując pewność siebie. Nie okazuje za to szacunku do innych - jego wypowiedzi bywają ironiczne lub obraźliwe, ale niezależnie od tego, co je spowodowało, jego słownictwo pozostaje na wysokim poziomie. Nie pozwala sobie na przekleństwa i wszelkie niekulturalne słowa, zwraca także uwagę innym, kiedy takowych w jego towarzystwie używają. Sprawia wrażenie osobnika szczerego - czasem zbyt szczerego. Nie szuka przyjaciół ani innych więzi, stara się utrzymywać ze wszystkimi neutralne stosunki. Prawie ze wszystkimi, z jednym drobnym wyjątkiem.
♠ Wygląd:
    → Forma zwierzęca charakteryzuje się sporymi rozmiarami i gęstym, białym futrem dobrze skrywającym ewentualne blizny. Jest większy od standardowego wilka, którego przypomina wyglądem. Jego ciało jest dobrze umięśnione, co zdradza, że samiec nie odpuszcza sobie wszelakich treningów. Kolor jego oczu trudno jest ustalić - waha się od jasnej czerwieni przez brązy do czerni.
    → Forma przejściowa to nic innego, jak forma popularnie nazywana (niepoprawnie) furry. Postawa jest wyprostowana, choć w anatomii nóg nadal widać anatomię wilczą. Przednie łapy zmieniają się w ręce zakończone dłońmi o czterech palcach położonych obok siebie i jednym przeciwstawnym, czyli dokładnie tak, jak u ludzi. Zamiast ludzkiej głowy posiada jednak wilczy pysk, zdecydowanie jednak bardziej podatny na wszelaką mimikę Czarny nos zmienia kolor na turkusowy, podobnie jak oczy o nieokreślonej barwie teraz błyszczą turkusem. Uszy stają się bardziej szpiczaste, a na głowie zjawia się turkusowy pasek.
    → Forma ludzka jako jedyna ma ciemniejszej barwy włosy: brązowe. Rey Ross jest wysokim mężczyzną o porządnie wyrzeźbionych mięśniach. Lewą stronę jego ciała zdobią tatuaże plemienne, a oczy tym razem mają określony kolor, są jasnoszare. Nie sposób spotkać go świeżo ogolonego, zawsze ma kilkudniowy zarost. Ubiera się głównie w spodnie od starych mundurów wojskowych, czarne lub oliwkowe koszulki i wojskowe buty.

♠ Umiejętności: Nikt ich tak naprawdę nigdy nie ustalił, choć można spodziewać się po nim, że umie walczyć. Przyznaje się, że jest medykiem i można odnieść takie wrażenie, aczkolwiek niczego nie można być przy nim pewnym.

♠ Historia: Nieznana

♠ Partnerka: Sasha

Zadanie na Gł. Wojownika, Victor Tichon Alexeieva

Zdarzało mi się popełniać błędy niewybaczalne. Błędy nie dotyczące nikogo, błędy nikogo nie krzywdzące. Zdarzało mi się śmiać z własnych łez. Zdarza mi się niszczyć siebie i chociaż o tym wiem, to nadal w to brnę. Taki jest mój sposób na życie.

Wiedział, że tej bitwy przegrać mu nie wolno. Wiedział, że dziś strat w ludziach być nie może. Czy potrafiłby spojrzeć w lustro, spojrzeć na swą paskudną gębę gdyby zawiódł? Podejrzewał, że nie. Zbyt długo go nie było. Trochę zbyt późno dowiedział się, co nadciąga. Jednak nie zamierzał się tym usprawiedliwiać. To było jego obowiązkiem. Nie tylko jako członek stada, ale także jako doświadczony wojownik był im to winien. Nie mógł powiedzieć, że cieszył się z tej sytuacji. Ale nie ukrywał też, że pomogło mu to pozbierać się nieznacznie. Znad map i dokumentów piekielnych przenieść się nad plany wojenne, które studiował za dnia. Po zmierzchu zaś, jako czarny kruk, przemierzał okolice. Obserwował, planował, szacował. I śledził każdy ruch zbliżającego się wroga.  Nie było ich wielu. Nieznacznie przewyższali liczebność stada. Jednak słabym punktem Victora i reszty stada był fakt, że nie znali oni wroga. Mężczyzna nie miał pojęcia na ile są doświadczeni, jaką bronią władają. Trzeba było być przygotowanym na wszystko.

Znał stado, wiedział na ile ich stać. Widział jak walczą. Cieszył go fakt, że nie potrzebowali przeszkolenia. Zaoszczędzili na tym wiele czasu.

Dokument nr. 1
Kobiety: 9
Mężczyźni: 9
Ogółem: 18
Dzieci i niezdolni do walki: Elizabeth, Lapidus (ogółem 2)
Młodzież: Lana, Loreto, Shasta (ogółem 3)
Wojownicy: Apayan, Deces, Lisa, Michael, Nel, Nicolas, Noche, Rick, Rimmon,  Seven, Shadoweses, Victor (ogółem 12)

Pozostała Alpha. I to jak ją przekonać, że nie powinna ruszać na bitwę wraz z nimi. Victor wiedział, że stoi przed nim zadanie niewykonalne. Sasha nie będzie chciała opuścić stada. Jednak kto z nimi zostanie, gdy ona zginie. Do walki poprowadzę ich ja, Sasho. Nic im nie grozi pod moim dowództwem. Słusznie nie uwierzyła w to kłamstwo. Gdyby nikomu nic nie groziło, mężczyzna nie czułby obaw by Sash ruszała z nimi.

Dokument nr. 1 (poprawka nr 1)
 Kobiety: 9
Mężczyźni: 9
Ogółem: 18
Dzieci i niezdolni do walki: Elizabeth, Lapidus (ogółem: 2)
Młodzież: Lana, Loreto, Shasta (ogółem: 3)
Wojownicy: Sasha, Apayan, Deces, Lana, Lisa, Michael, Nel,  Nicolas, Noche, Rick, Rimmon,  Seven, Shadoweses, Victor (ogółem: 14, w tym dowódców: 2) 

Nie pamiętał kiedy ostatnio spał lub jadł. A wiedział, że musi wypocząć nim wróg stanie u bram.

Dokument nr 2.
Alpha i główny dowódca: Sasha (1)
Generał i prawa ręka dowódcy: Victor (1)
Wojownicy: Apayan, Deces, Kirley, Lana, Lisa, Michael, Nel, Nicolas, Noche, Rick, Rimmon,  Seven, Shadoweses (13)

Deces, masz jedno z trudniejszych zadań... Nie zezygnuję z Ciebie na polu bitwy, ale musisz też poprowadzić dziewczęta. Jako szamanka... Wiesz więcej o leczneiu, niż my.

Lazaret: Deces, Loreto, Shasta (3)

Dokument nr 3.
Postać humanoidlana: Sasha, Apayan, Deces, Kirley, Loreto, Nel, Rick, Rimmon, Sahdoweses (9)
Postać zwierzęca: Lana, Lisa, Michael, Nicolas, Noche, Seven (6)
Postać zmienna: Victor (1)

Postaci:
Lana - wadera
Lisa - tygrys
Michael - gepard
Nicolas - tygrys
Noche - basior
Shadoweses - basior
Victor - basior

Towarzysze:
Sasha - Moka (niedźwiedź)
Lana - Luna (wilk)
Shadoweses - Rodian (ogier)
Victor - Kuolema (kruk)

Apayan, Rimmon i Victor posiadają przyzwolenie na przmeianę w postać demoniczną.

Wiedział, że jego plany nie są dopracowane, ale nie było czasu na zmiany. Walka trwała.

Pojawili się wcześniej niż Victor szacował. Zaskoczyli ich. Mężczyzna zdążył jednak rozstawić członków w postaci zwierzęcej w wyszukane wcześniej kryjówki, dookoła pola walki. Mieli czekać na znak. Szyk, który wyszedł naprzeciw wrogom, prowadził Victor. Zaraz za nim znajdował się Shadoweses na grzbiecie konia. Na równi z nim stali Apayan i Rimmon. Deces, Kirley, Loreto za nimi, a  Nel i Rick zamykali szyk. Zaraz za nimi stała Sasha. To był warunek Victora. Walczysz, ale jako ostatnia. Z dala od pierwszej linii ognia. Jeśli masz zginać to jako ostatnia. Kuolema krążył ponad głowami i skrzeczał głośno coś, co rozumiał tylko Victor. Luna i Moka towarzyszyli lazaretowi, gdzie raz po raz zerkać musieli Deces i Victor. Mężczyzna żywił jednak cichą nadzieję, że dziś nie przyda się żadna pomoc medyczna. Spojrzał, z trudem poruszając zdrętwiałym karkiem, w wyjątkowo czyste niebo. Dzień od rana zapowiadał się upalnie. Przeniósł czarne oko na wrogów. 20, może 22 osobników różnego wieku i płci. Nie doszukał się tam dzieci. Najmłodszy z chłopców walczących tam mógł mieć ok. 15 lat. Nadawał się już do armii. A najstarsza...? Zapewne ich przywódczyni, schowana, bezpieczna, otoczona przez resztę. W mniemaniu Victora dobiegała już 80 lat. Więc mają czarownicę. Nie przytargaliby tu tej staruchy, gdyby czegoś nie potrafiła. Nie wyglądała na taką co mogłaby machać mieczem. Choć jej pomarszczona twarz mogła skrywać wiele tajemnic. Czego wy do cholery od nas chcecie? Czego chcecie od Sash? 

- Ziemie macie obwite w zwierzynę i rozległe. Rozrastacie się. Nie pozwolę wam stać się zagrożeniem.

Mężczyzna zdrętwiał słysząc skrzekliwy głos staruchy. Jeśli czyta w myślach... To nie jest dużym zagrożeniem. Każdego ze swych wojowników nie ostrzeże, przed każdym ruchem ze strony naszego stada. Pozostało modlić się do wszystkich bóstw nieba i ziemi, że tylko starucha jest czarownicą. Victor powolnie zacisnął palce na zdobionej rękojeści ciężkiego, obosiecznego miecza. Dobył go sprawnie i niemal w jednym momencie każdy z wojowników za jego plecami dzierżył w dłoniach swą broń. Nie posiadali broni palnej. Victor się na to nie zgodził. Wiedział, że gdy w grę wejdą zwierzęta, nie od razy będzie się dało rozpoznać swoich, a łatwiej zatrzymać w locie ostrze niż kulę. Ku jego zadowoleniu i uldze, wrogowie również nie posiadali broni palnej.

Ruszyli.

Wiedział, że tej bitwy przegrać mu nie wolno. Wiedział, że dziś strat w ludziach być nie może...

Starli się jednocześnie. Najpierw odezwała się stal. Dopiero później dołączył do niej samotny bojowy krzyk, któregoś z wrogów. Victor nie lubił walczyć w ciszy. Ale nigdy nie zaczynał bitewnej pieśni jako pierwszy. Nie musiał jednak długo czekać. Nim Shad rozbił szyk wroga, a ostatnia linia ich szyku skrzyżowała broń z wrogiem, walka rozgorzała na dobre. Jako pierwszą zamordowano ciszę. Bitewna pieśń składająca się z krzyków ludzi, stali i koni niosła się wysoko. I głośno. Wyeliminować czarownicę. Usta staruchy poruszyły się, a kilku żołnierzyków wokół niej, zwarło się ciaśniej. Słyszała. Wydawała im rozkazy. A może i rzucała zaklęcia. Victor upuścił miecz i skoczył ponad upadającym mężczyzną, o czerwonych jak ogień włosach. Nie znał go. Łapy miękko uderzyły o ziemię i dalej pobiegł rdzawy basior, bujając rogatym łbem. Widział jak oczy staruchy rozszerzały się w przerażeniu. I co teraz zrobisz, czarownico? Odpowiedziała mu cisza z jej strony. Jego wilcze wargi rozciągnął upiorny uśmiech, który odsłonił ostre kły. Straż staruchy zaczęła poruszać się niepewnie, nie wiedzieli co robić bez jej rozkazów. Nie słyszysz zwierząt? Tak mi przykro. Pierwszy z nich upadł na ziemię, a z rozerwanej tętnicy szybko wypłynęła jasna krew. Victor słyszał za sobą głosy bitwy. Słyszał każdego z osobna. Każde serce, każdy oddech. Wyłapywał te, które najlepiej znał. Sasha. Deces. Apayan... Musiał szybko do niech wrócić. Poprowadzić dalej. Zwierzęta czekały przyczajone wokół nich. Czuł swoich. Ale czuł też paru innych. Zaraz się tym zajmie... Padł trzeci z pięciu żołnierzyków. Czarownica była coraz bliżej. Nie zdążył jednak dosięgnąć czwartego. Upadli oboje i zwijając się jakby z bólu. Tuż przed jego pokrwawionym pyskiem przeleciały dwa sokoły. Niech by to szlag...! Nim spojrzał ponownie na staruchę, jego ciało przeszył rozrywający ból. Miał wrażenie, że wszystkie jego kości pękają. I wtedy zdał sobie sprawę, że leży, a jego czarne włosy okalają mu twarz. Uchylił czerwone jak krew oczy. Jakim sposobem sprowadziła go do jednej z jego demonicznych postaci? Jednak nim znów spróbował się poruszyć wszystko ustało. Pozostał tylko cień pulsującego bólu w mięśniach. Oczy staruchy pozostały wbite w punkt za nim. Wielkie, przerażone, martwe... Jej pierś zalała krew, a z krtani wystawał sztylet. Była stara. Nie potrafiła już skupiać się na kilku rzeczach naraz. Mężczyzna obrócił się. Wiedział kto za nim stoi, Ale chciał ją ujrzeć. Włosy Apayan potargał wiatr, pozlepiała krew. Oby wrogów. Dziewczyna obróciła się na pięcie i zniknęła w walczącym tłumie. Tak jak powinna była zrobić.

Victor zebrał się z ziemi dość szybko i sprawnie. Podszedł do czarownicy. Śmierdziała dymem, ziołami... Czarami. Wygrzebał spod jej zakrwawionego ubrania srebrny łańcuch, na którym zawieszony został medalion, przedstawiający węża, porażającego własny ogon. Stary nekromanta. Zabawne, że czarownicy zajmujący się zmarłymi sami umierają. Medalion nie pomógł jej przeżyć, ale teraz Victor przynajmniej wiedział, że kobieta musiała mieć znacznie więcej lat, niż początkowo przypuszczał. Wyciągnął z jej szyi sztylet i sprawnie wykroił jej serce. Nie ufał śmierci. Bywała zdradziecka. A nie chciał musieć, zabijać czarownicę po raz drugi. W biegu schował medalion. Należy się Apayan. Usłyszał i wyczuł, że zwierzęta ruszają do ataku. Ponad polem bitwy wiatr poniósł donośnie wycie. I do walki ruszyli Lana, Lisa, Michael, Nicolas, Noche i Seven. Zaatakowali wrogie zwierzęta znienacka. Rzucili się na nie ciężarem swoich cielsk, zwalając ich na ziemię. Wszystko szło po ich myśli. Rimmon pochwycił wzrok Victora, a mężczyzna kiwnął mu głową. Demon z ulą przybrał postać demoniczną. A i Victor postanowił w takowej pozostać. Pochwycił pierwszy lepszy miecz leżący na ziemi i ruszył w mordercze tango. Jego czarne, długie włosy tańczyły dziko wraz z nim, gdy unikał ciosów lub sam je zadawał. Ostrze przeciwnika kilka razy musnęła jego twarz lub ręce pozostawiając po sobie krwawe kreski.
Szybko nadarzyła się okazja by spłacić dług. Klinga jego miecza wyhamowała i delikatnie uderzyła leząca Apayan w nos, gdy sparował potężny cios wymierzony w jej stronę. Drugą ręką dobył swój myśliwski nóż i szybko znalazł dla niego miejsce pod zebrami napastnika. Życie za życie. Zniknął z oczu kobiety. Rozejrzał się w tłumie i dostrzegł czarnego lwa i drobną blondynkę, biegnących w stronę walczącej Deces. Pochwycił wzrok Lany i Miechaela. Krzyknął do nich coś, czego oni i tak nie mogli zrozumieć. Mieczem wskazał na parę napastników. Wadera i tygrys bez zastanowienia wykonali niemy rozkaz. Po chwili podnieśli zakrwawione pyski znad trupów i ruszyli dalej w walkę.

Zostało ich sześcioro. Dwoje ludzi, trzy basiory i niedźwiedź. Otoczeni przez stado. Bezbronni bez swej pani. Victor nie wyczuwał od nich aury śmierci. Służyli nekromantce, ale sami nekromantami nie byli. Mężczyzna zdążył już odnaleźć swój miecz. Trzymał go teraz oburącz, ostrzem opartego o ziemię. Jeden z basiorów jest przywódcą. Przynajmniej od momentu, gdy zginęła starucha.

Zostało ich sześcioro...

Ruchu nie poprzedził najmniejszy szmer. Ciszę przerwał łoskot upadającego ciała, za nimi podążyła reszta dźwięków, która jasno dawała do zrozumienia, że walka rozgorzała na nowo.

Niedźwiedź trafił Sashę w kolana, zwalając ją z nóg. Przewodzący basior skoczył, próbując rozszarpać jej gardło, jednak zahaczył kłami jedynie jej bark, gdy Noche zabrał go wraz ze sobą i zwalił na ziemię, kończąc skok, który zaczął niemal w tym samym momencie. Deces! Zabierz ją stąd i opatrz! Wiedział, że Sash nie jest poważnie ranna. Ale była osłabiona. No i miał pretekst by odesłać ją z pola walki. Niedźwiedź runął powalony przez cichą jak kot i równie zabójczą Kirley. Starczyło, że na chwilę się rozproszył... Pozostało dwoje ludzi i basior. Z młodej kobiety uciekł duch, nim jeszcze jej ciało dotknęło ziemi, jej towarzysz wiedział, że nie ma czego ratować, więc szybko zajął się ponownie walką. Nie wiadomo, czy cieszył się, gdy do niej dołączył. Victor wyciągnął zakrwawiony miecz z pomiędzy jego żeber. Wszystko ucichło. Pozostali sami na polanie pełnej trupów. Ostatni z wrogów zbiegł. Przemienił się w orła i zbiegł. Nawet Kuolema go nie zatrzymał. Victor rozejrzał się po zebranych. Brudnych, zmęczonym, umazanych krwią. Zapewne sam nie wyglądał lepiej. Jego, na powrót blond włosy, gęsto oblepiała krew jego własna jak i tych, którym odebrał życie.

Podszedł do Apayan, nie powstrzymał delikatnego uśmiechu, widząc cienką kreskę na jej nosie, jaką zostawiło jego ostrze. Ujął jej dłoń i ułożył na niej medalion, zaciskając na nim jej palce. Obrócił się, pozwalając by jej dłon wysunęła się z pomiędzy jego palców.

- Trzeba ich spalić. Niektórzy z nich mogą być nekromantami. - Mruknął ochrypłym od walki głosem. Posłał wszystkim pełen zwycięstwa uśmiech, po czym sam zabrał się za układanie stosu.

Moja osobista rocznica.

     Jest kilka minut po północy. Siedzę przy tym samym biurku, przy którym siedziałam dwa lata temu. Stoi ono w innym miejscu, ale jest to również ten sam pokój. Jem sobie czekoladę, piszę herbatę i stukam w klawisze. W słuchawkach leci wspaniały utwór - A perfect day. Rok temu też go słuchałam, gdy pisałam podobnego posta. Wtedy jednak był on bardziej... fabularny. Dzisiaj piszę jako Ja, Autorka.

    Przede wszystkim chciałabym podziękować. Wszystkim, którzy kiedykolwiek przewinęli się przez tego bloga, ale w szczególności samym założycielkom. Gdyby nie wy, nigdy nie poznałabym tak wspaniałych ludzi. 

     Pisanie o takich rzeczach nie jest dla mnie łatwe, dlatego robię to tylko raz na rok. W ten jeden, wyjątkowy dzień. Pewnie już wszyscy domyślają się o co chodzi, prawda? Tak. To już dwa lata jak jestem w SZK. 

  Zaczęło się od zwykłego rpg. (Nie)zwykłych ludzi, którzy wchodzili na czat i ... żyli. Bo tak to właśnie wyglądało. Świat dookoła nas był szary, a ten, do którego się wkręciliśmy okazał się być feerią barw. Powtórzę teraz słowa, które wypowiadałam już wiele razy: "Nawet nie zorientowaliśmy się, w którym momencie odskocznia od rzeczywistości stała się nową rzeczywistością.". Faktycznie, tak właśnie było. Teraz już tak nie jest. I powiem wam, że chyba pierwszy raz naprawdę się z tego powodu cieszę. Skoro nie potrzebujecie już SZK to znaczy, że jesteście szczęśliwi, albo do owego szczęścia dążycie. A o to przecież od początku chodziło - odnaleźć swoje szczęście. 

  Ja też je odnalazłam. Wszyscy mi w tym pomagali, szukaliśmy go dosłownie wszędzie. A ono cały czas tutaj było. Zaraz pod moim nosem. Niektóre znajomości, które tutaj nawiązałam, nie zasługują już na miano "internetowych". To najprawdziwsze przyjaźnie. Szczególnie jedna, ta najważniejsza. 

   Kirley... Na początku chciałam napisać tylko do Ciebie, tak... prywatnie. Zrozumiałam jednak, że wtedy ta wiadomość straci sens. Chcę, żeby ludzie wiedzieli ile dla mnie znaczysz. To już dwa lata jak wytrzymujesz moje humorki, rozterki, dramy i załamki. Żyłaś ze mną z uśmiechem i we łzach. Zawsze byłaś, kiedy tylko Cie potrzebowałam. Zawsze czułam Twoją obecność, nawet, jeśli cie nie było ze mną fizycznie. Byłaś, jesteś i mam nadzieję, że będziesz moim dobrym duchem, który sprowadza mnie na ziemię, kiedy za bardzo odpłynę. Czerpię motywację z tego, co razem przeżyłyśmy. To popycha mnie do przodu. Chciałabym przeżyć z Tobą jeszcze więcej. Więcej niespodziewanych wizyt, więcej zarywania nocek i więcej wypadów do kina. Więcej ... wszystkiego. Wiem, że to trudne - w końcu mieszkamy w kompletnie różnych częściach Polski. Ale wiesz, jesteś chyba najlepszym co mnie w życiu spotkało i ta data kojarzy mi się głównie z Tobą. To już dwa lata Kir. Tylko dwa lata, a mam wrażenie, jakby minęło ich sto. Jakbyśmy znały się całe życie. Nikt nam tego nie zabierze. 

  Was też nikt mi nie zabierze. Na zawsze już pozostaniecie w moim sercu i wiem, że nigdy Was nie zapomnę. To dołączenie właśnie na tego bloga zmieniło całe moje życie. Obrót o 180*, który był mi cholernie potrzebny. Nie wiem co by się ze mną teraz działo, gdyby nie wy. Naprawdę bardzo Wam za to dziękuję.
Za te noce spędzone na czacie, za trollowanie z Shadem na innych stadach, za motywowanie mnie do działania, za Jelenia i Łosia, za pokazywanie mi, że jestem dla was kimś więcej niż tylko znajomą, za możliwość wygadania się, za planowanie morderstw na ludziach, których nie lubię, za te wszystkie "odpały" i "spontany", za stworzenie rodziny i za to, że po prostu tu byliście. 

To, co napisałam wyżej wyraźnie pokazuje, że zwykły blog może być dla kogoś zupełnie nowym rozdziałem. No tak, jestem bardzo sentymentalna, przepraszam. 

Naprawdę zawsze będę o Was pamiętać.

"We have had the time of our lives
and now the page is turned
the stories we will write
we have had the time of our lives
and I will not forget the faces left behind
it's hard to walk away from the best of days
but if it has to end, I'm glad you have been my friend
in the time of our lives "

Nie tylko Wasza,
Pajka.

,,Piękny potwór''

Imię: Michael

Nazwisko: Darkest

Przezwisko: Misza

Wiek: 3 lata

Data urodzenia: 28 stycznia

Płeć: samiec

Rasa: Gepard

Pochodzenie:  Afryka

Hierarchia:  Samiec podporządkowany

Stanowiska: Wojownik, tropiciel

Stan cywilny: Szuka partnerki

Charakter: Dla innych samców jest wredny, bezlitosny, a nawet czasami chamski. Jednak dla samic jest miły, troskliwy i zabawny. Jest dobrym przyjacielem i można mu zaufać. Stara się kiedy tylko może pomóc bliskim, ale jest tak silny że woli ich nie dotykać, bo zrobi im krzywdę. Nie lubi swojego przezwiska, każdy (oprócz bliskich) kto mu tak powie dostaje po pysku. Lepiej z nim nie zadzierać! Potrafi wykazać się taką zwinnością i szybkością że każdy ucierpi. Może jest samolubny, ale nie bez uczuć. Jest odważny, potrafi oddać za innych życie. Ma duże poczucie humoru.

Lubi: Ładne samice

Nie lubi: Innych samców, ludzi

Historia: Ludzie odebrali mu rodzinę, a jego wzięli do tak zwanego ,,zoo''. Było tak tak dużo nieznanych zapachów i ludzi, że jakimś cudem uciekł. W wieku 2 lat dowiedział się o swojej przemianie, zaczął chwalić się nią przed ludźmi, ale nie był to dobry pomysł. Zaczęli go poszukiwać. Na szczęście w wieku  3 lat dołączył tutaj i jak na razie ludzi tu nie widział.

Kontakt: e-mail: anna.marchewk28@wp.pl   g-mail:  proaniapl@gmail.com

Towarzysz:  

Imieniem: Ella

Rasa: kot

( rysunek autorstwa TamberElla na DA)

Po przemianie:

Ludzie, żyyjcie, błaagam ;c

Jejciu, ale tu na blogu zrobiła się cisza taka... Żadnych notek, pisania na shoutboxie 0, na flashu dopiero od wczoraj coś się dzieje ;o

• Mogłby ktoś może jakieś opowiadanie napisać *zerka na Vicia i Nioszka, którzy mieli napisać opowiadania na stanowisko Głównego Wojownika* Właśnie może Panowie w końcu coś nabazgrają c; Nawet dam wam termin opublikowania swoich 'wypocin', mianowicie macie czas do końca tego miesiąca, poczekam sobie do 1 maja ;3 

• Dodatkowo zachęcam inne osoby, żeby zgłosiły się na jakieś stanowiska główne, coś chociaż będzie się działo.  

• Jak ktoś chce, to mógłby napisać jakieś opowiadanko, nawet krótkie... i nawet nie musi być związane z fabułą bloga. 

• Listy obecności robić nie będę, bo w sumie dopiero co była, wszyscy się podpisali, więc nie rozumiem co tu taki zastój się zrobił... 

• Zachęcam również, żeby zacząć gry pod Kartami Postaci! To by się przydało, ot co takie małe udowodnienie swojej aktywności.

• Jeśli ktoś nie wie, to SZK ma swoją grupkę na facebooku, jeśli ktoś chce żeby go tam dodać, to po prostu wystarczy do mnie napisać, a dodam 

• Jeszcze mam pytanie... Czy jest coś co zmienilibyście na blogu lub co byście wprowadzili nowego?Przydałoby się coś odświeżyć nasz blog, żeby coś nowego było, liczę że jednak ktoś skomentuje tą notkę i zaproponuje coś kreatywnego c;

PS. WESOŁEGO JAJKA! 

XD

♥

PSS. Na weekend jadę na działkę, więc mnie nie będzie, chyba, że przesiedzę całe dnie na drzewie łapiąc zasieg D:

Pozdrawiam i całuję,

Wasza Alpha,

Saszka

♥

♠ Sing with me.

~*~

Zwięźle i na temat:

♂ Lapidus Guerrero | 14 stycznia, lat 7

Upadły anioł, lampart | 139 cm wzrostu, 40 kg wagi

Syn Deces i Noche | Młody podporządkowany

~*~

Poszerzenie wiadomości dla ciekawskich:

            Kim jest, skąd się wziął?

            Lapidus urodził się tutaj, w Stadzie Zwierzęcych Kłów, jako syn Deces i Noche, dnia 14 stycznia 2007 roku. Nazwisko Guerrero przyjął po ojcu, jako iż tak bardziej przystało. Co by tu wiele opowiadać w temacie. Urósł jak na drożdżach, zarówno szybko także pojął wszelakie rzeczy, których nauczyła go rodzicielka. Narodzony, przebywał pierwotnie właśnie pod opieką Deces – nawet swojego ojca poznał dopiero, gdy matka raz pierwszy przyprowadziła siedmioletniego chłopca na polanę SZK.

            Wygląd, rasa?

            Chłopak zdecydowanie wyglądem wdał się w Noche, nie da się tego nie zauważyć. w końcu jaki ojciec, taki syn Nawet wzrostem wybił się niczym ojciec na 139 centymetrów – co, jak na jego wiek, jest nieco ponad normę. Wagę zaś ma proporcjonalną, 40 kilogramów. Niezbyt długie, ciemnobrązowe włosy oraz jasnoniebieskie tęczówki oczu. Nieodłączną jego częścią są na chwilę obecną niewielkie, czarne, anielskie skrzydełka, niewidoczne dla ludzkich oczu. To świadczy więc o jego powierzchownej rasie, czyli upadłego anioła. Potrafi się jednakże zmieniać w kotowatego, dokładniej lamparta, co odziedziczył po swojej rodzicielce.

            A może słówko o charakterze?

            Póki co wciąż trwają jego dziecięce, sielankowe lata, staje się jednakże coraz to bardziej dojrzalszy. Pierwotnie rozbrykany, na miejscu nie potrafił usiedzieć – oj, ile mamuśka musiała mieć z nim kłopotu. Jest to ciekawskie, uparte dziecko, które potrafi wiele, wiele gadać. Posłuszny jak baranek, jednakże jedynie rodzicom. Oczywiście także nie robiłby problemów, gdyby kazali mu  słuchać się kogo innego. Ma wiele szacunku do osób starszych od siebie, jednakże zero zaufania do obcych. Jeśli chodzi o kontakty z rówieśnikami – większych problemów z tym nie ma, aczkolwiek preferuje siedzenie samemu niż zabawę z innymi. Co da się zauważyć, lubi przebywać na dużych wysokościach i bawić się ze zwierzętami, w szczególności ptakami.

            Coś więcej?

            Wcześniej już napomknęłam, iż jego rodzicami są Deces oraz Noche. Matką chrzestną jest Apayan, ojcem chrzestnym zaś Victor.  Nie waha się przed tytułowaniem ich per ciocia i wujek.

Zbyt młody na zajęcie jakiegokolwiek stanowiska w hierarchii, a więc młody podporządkowany.

~*~

Kontakt

GG: 48369108

Skype: shaatka

Facebook i numer komórkowy dla zainteresowanych.

W KP nastąpią jeszcze z pewnością jakieś zmiany. Głównie w fotach - wyszukiwanie ich było dla mnie mordęgą, ale i tak mi nie pasują..

Jako, że Flash znowu nas opuścił, znowu pogrążymy się w głębokiej żałobie... Więc znowu zapraszam na chatzy. <klik>


Pozdrowienia
Sash & Rick

Yh.

Dobra wróciłam już tak oficjalnie... Zostawiłam na chwilę bloga,, a tu cisza ;c
Nic nie wyszło z obchodzenia urodzin stada... Lisa proponowała event, a nikt nie raczył nawet skomentować jej notki. Trochę tego nie rozumiem, ponieważ wszyscy podpisali się pod LO, ale ok...
Trzeba by coś jakoś ruszyć blogiem, bo jest totalny zastój.
Na czacie siedzi bardzo mało osób... Zachęcam do częstszego wchodzenia na czat i prowadzenia tam chociaż jakiś krótkich gier.
Fajnie by też było jakby pojawiło się na blogu więcej wątków pod KP.

Dodatkowo flash znowu padł, zapraszam na razie na czat zastępczy na czatzy. 

Jeśli ktoś jeszcze nie widział, to stworzyłam filmik stadny na tą 2 rocznicę założenia bloga. ♥

[Kilka słów od Vicia]

   Wow, udało mi się zalogować! No to tak - wiem, że ostatnio się nie pojawiam, ale mam małe problemy. W moim komputerze padła płyta główna, a póki co są inne wydatki. Działam na pożyczonym laptopie, ale to już weteran wojenny i na SZK nie chce mi wchodzić. Za bardzo zamula. Dalej... Widziałem, że pojawiło się zadanie i chciałem je napisać w tym tygodniu, ale nie dam rady. Nawał roboty mam, muszę pozałatwiać jeszcze kilka rzeczy przed praktykami, które to są trzecim tematem który chciałem poruszyć... 10 marca zaczynam praktyki, dość spory kawałek od domu... Nie będę miał dostępu do internetu, nie wiem czy w ogóle będę miał dostęp do komputera, więc pojawię się dopiero około 7 kwietnia. Wtedy postaram się nadrobić wszystko co zaległe. Mam nadzieję, że mogę liczyć na zrozumienie i dodatkowy czas... To chyba wszystko, w tym tygodniu spróbuję jeszcze pojawić się na flashu.

P.S. Wszystkiego najlepszego z okazji drugiej rocznicy powstania SZK! *zapłon*

Event czy Konkurs ?

No moi rówieśnicy! Czas coś zmnącić. Ma mała mózgownica wymyśliła ...

EVENT URODZINOWY!

Nie wiem czy byście go chcieli ale gadałam z Pajką, Deces i Sash i one stwierdziły że to świetny pomysł.

Tak na wstępie chciałam bym by się event zaczą 2 marca na imprezie urodzinowej a skończył sie 4 marca na wspólnym polowaniu na chacie i świętowaniu.

Co do imprezy przydało by się by odbyła się 2 marca prawda? Więc w komentarzach proponujcie godzine o której ma sie zaczać.

Co do Eventu myslę by to podzielić na 3 grupy. (o ile wszyscy będą braać udział). Bardzo bym prosiła by do tego Eventu zgłosiło się większość osób. bo co to za zabawa jeśli się zgłosi 4-5 os ? Jest nas około 18 więc błagam was. Zgłaszać się do grup będziecie sami . max uczestników w jednej grupie wynosi : 6

Jak narazie to tyle. W najbliższym czasie *w piątek* zobaczymy ile osób będzie na imprezie a w niedziele na impresie urodzinowej ogłosze otwarcie eventu prymitywny "regulamin" i co będziecie musieli wybierać.

Jak narazie to tyle. Jak by coś to dopiszę.

Lisa

Zakończenie LO

1.  Lo było do 10.02, czyli do poniedziałku. Podpisali się wszyscy co mnie bardzo cieszy, że wszyscy żyją c;

Apayan

Deces

Elizabeth

Kirley

Lisa

Loreto

Nicolas

Noche

Rick

Rimmon

Seven

Shadoweses

Shasta

Victor

 Finn

 2. Flash co chwile pada i nie żyje, więc zapraszam na chatzy. Straszna tam ostatnio cisza i oprócz Lisy i czasami Deces nie widuję nikogo. 

Więc zapraszam, trzeba jakoś rozruszać stado. 

3. Żeby nie było takiej ciszy może zorganizujemy jakąś wspólną wyprawę, opowiadanie stadne, zwykłe spotkanie na czacie? Cokolwiek?

 Jeśli ktoś miałby jakieś propozycje, to proszę o zgłoszenie ich pod postem lub do Pajki.

4. Zadania na stanowiska główne. 

Kiedyś w końcu muszę je wam dać chłopcy, przepraszam, że dopiero teraz, a nie wcześniej, ale nie miałam czasu. 

Z tego co pamiętam o zadania prosiły mnie 2 osoby: Noche i Victor.

Zadanie na Głównego Wojownika dla Noche i Victora:



Waszym zadaniem jest napisać opowiadania (jedno na osobę), w którym opiszecie następującą akcję (jest ona oczywiście całkowicie zmyślona na potrzeby zadania):
Wyobraźcie sobie, że SZK stado wpadło w konflikt zbrojny z innym stadem. Waszym zadaniem jest poprowadzić członków stada do walki. Opiszcie to w opowiadaniu. Interpretacja dowolna.

( Jako iż oboje zgłosiliście się na to stanowisko po tym jak napiszenie opowiadanie zrobimy głosowanie na blogu, które z nich jest lepsze.)

Sash

 

Teraz coś ode mnie. Jako, że Sasha ma ciężki okres w życiu i potrzebuje odpoczynku od zmartwień, razem z Deces przejmujemy pieczę nad blogiem. Tym samym chciałabym pożegnać Nicolasa, który podziękował nam za współpracę w bardzo niekulturalny sposób (shoutbox, poważnie?). Miło nam się razem grało i pamiętaj, że zawsze możesz wrócić. 

Zachęcam też do wchodzenia na czat, a przede wszystkim do gry. 

Dziękuję,

Pajka.

Daughter of Wolf

Lana Astroks | kobieta | Wadera | 3 lata/16 lat | góry |samica podporządkowana | wojownik 

"Old friend, why are you so shy?

Ain't like you to hold back or from the light"

Wygląd

 Zwierzę
Jej podstawową formą jest Wilk brązowej maści. Charakteryzuje się wielkimi kłami i puszystym futrem. Nie różni się ona od zwykłego wilka. W tej formie można ją spotkać najczęściej.

Człowiek
Ludzką formą Lany jest ruda dziewczyna. Wtedy ma granatowe oczy i bladą cerę. Najczęściej nosi rurki i jakiś T-shirt. Po swojej mamie odziedziczyła urodę i rude włosy, a po ojcu ma kolor oczu który uwielbia. Ma trzy dziurki w uszach i złoty pierścionek na palcu wskazującym. Ma tatuaż  w kształcie głowy wilka na kostce.

Charakter

Wadera ma bardzo trudny charakter, czasem jest złośliwa i opryskliwa, a czasem przyjacielska i spokojna. To zależy od dnia i od chwili w jakim dziewczyna się znajduje.

Historia

Urodziła się w górach, w pięknym słonecznym miejscu, gdzie tacy jak ona chodzili po wiosce i uśmiechali się do siebie nawzajem. Dzieci i małe wilki biegały po ścieżkach i bawiły się razem. Lana mogła się poszczycić tym, że była córką Alphy ich stada. Pewnego dla dziewczyna siedziała w lesie przy drzewie i głaskała swoją przyjaciółkę Lune po głowie, kiedy rozpętało się istne piekło. Do wioski wbiegli ludzie z palną bronią i zaczeli strzelać do wilków i do ludzi.Wadera zmieniła się w wilka i pobiegła ile sił w łapach do rodziców, jej matka płakała nad czyimś ciałem. Po chwili Lana zobaczyła, że to ciało jej ojca.-biegnij stąd uciekaj-krzyknęła matka. Lana nie chciała się zgodzić, ale po pewnym czasie zgodziła się. Schowała się razem z Luną w lesie i obserwowała wszystko z oddali, wtedy zobaczyła, że jej matka została wywleczona  z namiotu i klęczała przed jednym z myśliwych, głowę miała pochyloną. Coś mówiła, ale dziewczyna nie wiedziała co. Wtedy jeden z ludzi podszedł do jej rodzicielki i poderżną jej gardło. Lana wtedy zawyła z żalu, ale to był jej błąd, zaczął się pościg. Lana i Luna uciekały przed siebie. W końcu dotarły do tego stada gdzie, przyjęli je z otwartymi ramionami.

Towarzysz 

Jej ukochaną towarzyszką jest Luna-biały wilk. Samica jest bardzo waleczna i nieufna. Jest wstanie walczyć Lane. Dziewczyna nie uważa jej za swojego podwładnego, czy pupila tylko jako swoją przyjaciółkę. Gdziekolwiek Wadera by poszła Luna idzie za nią.

Lubi

Truskawki

Uśmiech

Słońce

Pływanie

Boi się

Burzy

myszy

 śmiertelników

Nie lubi

kłamstwa 

oszustwa 

namolności

_________

Kontakt

GG: 47976616

email: lelanna.blog@gmail.com

Mordki

Nioche Władca Tenczy życzy wam wesołych walentynek :3

Nie umiem składać życzeń,wybaczcie...

I mam bazgrołek dla Deces <3

HA! PEWNIE MYŚLAŁAŚ ŻE O TOBIE ZAPOMNIAŁEM!
HA HA! >:3

 

Za piękne to nie jest,bo nie umiem rysować, a bynajmniej kolorować i pewnie to popsułem ale...o:

Kocham Cię moja walentynko ♥
+ Dodatkowo pseudowalentynka dla Loreto,która gości w mojej łazience jako siostrzany lakier do włosów x3[tak dla beki c:']